Mklik mączny (Ephestia Kuehniella)

   W Europie mklik mączny pojawił się dopiero pod koniec XIX w., w Polsce - na początku XX w. i jest uważany za najpospolitszego szkodnika mąki i produktów zbożowo-mącznych, zarówno w dużych magazynach, młynach, jak i w mieszkaniach.
   Gąsienice mklika zaanieczyszczają przede wszystkim mąkę (także kukurydzianą) i inne produkty zbożowo-mączne (płatki, otręby, kasze, pieczywo zwykłe i cukiernicze), ale mogą żywić się także suszonymi grzybami, owocami i warzywami.

Strąkowiec fasolowy (Acanthoscelides obsoletus)

   We wszystkich strefach klimatycznych, zarówno w polowych uprawach fasoli, jak i w pomieszczeniach, gdzie się ją magazynuje.
   Szkodliwość tego owada wynika ze sposobu rozmnażania się. Wylęgłe z jaj młode larwy wgryzają się w nasiona, niszcząc uprawy fasoli. Przepoczwarzają się one wewnątrz ziarna, przygotowując przedtem miejsce wyjścia dla dorosłego owada, wygryzając korytarzyk w miąższu, zostawiając widoczny z zewnątrz wylot dla doroslego owada.

Mącznik młynarek (Tenebrio Molitor)

   Żyją na drzewach, w gniazdach ptaków. Można je też często spotkać w młynach, piekarniach i mieszkaniach. Ich duże larwy bywają pokarmem dla małych zwierząt w hodowlach i przynętą wędkarską.
   Zarówno osobniki dorosle, jak i larwy uszjkadzają i zanieczyszczają ziarna zbóż i ich przetwory. Mogą też odżywiać się innymi produktami roślinnymi. Ze względu na powolny rozwój i rzadkie masowe pojawienie się owad ten nie stanowi znacznego zagrożenia.

Mól ubraniowy (Tineola Biselliella)

   W mieszkaniach, na strychach, w magazynach z wyrobami skórzanymi i futrzarskimi, a także w długo nie sprzątasnych pomieszczeniach, gdzie pozornie nie ma nicdo zjedzenia. Owady te mogą się jednak i tam rozwijać, kurz zawiera bowiem włókna wełniane (a także inne, mogące służyć jako pożywienie dla larw moli) w ilości wystarczającej molowi do rozwoju od jaja do poczwarki. Larwom szczególnie odpowiadają miejsca zabrudzone lub przepocone, fałdy, szwy i załamania materiałów. Jaja są składane na materiałach pochodzenia zwierzęcego: wełnie, futrach lub skórach, pierzu, piórach.
    Z jaj wykluwają się larwy, które w miejscu żerowania otaczają się filcowatym, białym oprzędem i pozostają tam do momentu przepoczwarczenia się lub zjedzenia wszystkiego dookoła. Larwy są bardzo żarloczne. Natomiast dorosły mól nie wyrządza szkód, gdyż sam nie pobiera pokarmu.

Kołatek domowy (Anobium Punctatum)

   W drewnie drzew iglastych i liściastych: w meblach, rzeźbach, ramach obrazów i różnorodnych konstrukcjach budowlanych. Najdogodniejsze warunki do rozwoju mają w piwnicach i innuch chłodnych, ale wilgotnych pomieszczeniach, natomiast nie zadomawiają się na strychach oraz w pomieszczeniach z centralnym ogrzewaniem (jest tam zbyt sucho).
   Kołatek uszkadza drewno o podwyższonej wilgotności, przede wszystkim belki przyziemne, legary i podłogi. Atakuje również meble, rzeźby i inne wyroby z drewna. Może rozwijać się także w bardzo starych wyrobach z drewna i dlatego jest groźnym szkodnikiem wszelkich eksponatów muzealnych. Pomimo że rozwój kołatków w starym drewnie trwa dłużej niż w krótko użytkowanym, to jednak chrząszcze te chętniej składają jaja w starym. Prawdopodobnie przywabia je zapach odchodów larw ze starych chodników.

Spuszczel pospolity (Hylotrupes Bajulus)

   W całej Europie. Lubi miejsca dobrze nasłonecznione i ciepłe, a więc strychy, dachy i południowe ściany budynków.
    W Europie jest to najgroźniejszy szkodnik budowli drewianych, słupów trakcji elektrycznej i ogrodzeniowych, pali mostowych i portowych. Atakuje drewno drzew iglastych i rozwija się w nim, niszcząc konstrukcje górnych, bardziej nasłonecznionych partii budynkow.

Szrotówek kasztanowcowiaczek (Cameraria ohridella)

   Zasiedla stare jak i młode drzewa Kasztanowca białego, głównie w parkach, ogrodach i na cmentarzach, a także wzdłuż dróg. Rozprzestrzenia się niezmiernie szybko. Jest bardzo groźny ponieważ żerując w liściach niszczy ich miękisz, a przez to aparat fotosyntezy. Bardzo je osłabia, co powoduje, że jest ono bardziej podatne i narażone na inne choroby. Ten niewielki motyl składa jaja na liściach Kasztanowca, na których żerują jego larwy. Pierwsze miny pojawiają się w połowie maja, na dolnych gałęziach, potem coraz wyżej, a całkowite zniszczenie liści przez gąsienice drugiego lęgu ma miejsce już w sierpniu.
   Szkodliwość szrotówka polega na zmniejszeniu powierzchni asymilacyjnej liści. Gąsienice I stadium zjadają górną warstwę komórek miękiszowych liścia tworząc mały, okrągły chodnik o średnicy 1-3 mm tzw. minę. Gąsienice III stadium żerowisko silnie powiększają, a mina larwy IV stadium zajmuje powierzchnię 4-8 cm2 pomiędzy nerwami bocznymi i osiąga długość 3-4 cm. Pierwsze miny na liściach pojawiają się w połowie maja, a całkowite zniszczenie liści przez gąsienice II pokolenia ma miejsce już w sierpniu. Wynikiem jego działalności jest skrócenie przyrostów pędów i zmniejszenie wielkości owoców lub całkowity brak owocowania. Prawdopodobnie krótkotrwała defoliacja drzew nie będzie powodem ich zamierania, ale wczesne pozbawienie drzew liści przez kolejne kilka lat może do tego doprowadzić. Przyspieszenie opadanie liści o 1-1,5 miesiąca następuje wówczas, jeżeli drzewo utraci więcej niż 90% powierzchni asymilacyjnej.

Mklik mączny (Ephestia Kuehniella)
W Europie mklik mączny pojawił się dopiero pod koniec XIX w., w Polsce - na początku XX w. i jest uważany za najpospolitszego szkodnika mąki i produktów zbożowo-mącznych, zarówno w dużych magazynach, młynach, jak i w mieszkaniach. Gąsienice mklika zaanieczyszczają przede wszystkim mąkę (także kukurydzianą) i inne produkty zbożowo-mączne (płatki, otręby, kasze, pieczywo zwykłe i cukiernicze), ale mogą żywić się także suszonymi grzybami, owocami i warzywami.

Strąkowiec fasolowy (Acanthoscelides obsoletus)
We wszystkich strefach klimatycznych, zarówno w polowych uprawach fasoli, jak i w pomieszczeniach, gdzie się ją magazynuje. Szkodliwość tego owada wynika ze sposobu rozmnażania się. Wylęgłe z jaj młode larwy wgryzają się w nasiona, niszcząc uprawy fasoli. Przepoczwarzają się one wewnątrz ziarna, przygotowując przedtem miejsce wyjścia dla dorosłego owada, wygryzając korytarzyk w miąższu, zostawiając widoczny z zewnątrz wylot dla doroslego owada.

Mącznik młynarek (Tenebrio Molitor)
Żyją na drzewach, w gniazdach ptaków. Można je też często spotkać w młynach, piekarniach i mieszkaniach. Ich duże larwy bywają pokarmem dla małych zwierząt w hodowlach i przynętą wędkarską. Zarówno osobniki dorosle, jak i larwy uszjkadzają i zanieczyszczają ziarna zbóż i ich przetwory. Mogą też odżywiać się innymi produktami roślinnymi. Ze względu na powolny rozwój i rzadkie masowe pojawienie się owad ten nie stanowi znacznego zagrożenia.

Mól ubraniowy (Tineola Biselliella)
W mieszkaniach, na strychach, w magazynach z wyrobami skórzanymi i futrzarskimi, a także w długo nie sprzątasnych pomieszczeniach, gdzie pozornie nie ma nicdo zjedzenia. Owady te mogą się jednak i tam rozwijać, kurz zawiera bowiem włókna wełniane (a także inne, mogące służyć jako pożywienie dla larw moli) w ilości wystarczającej molowi do rozwoju od jaja do poczwarki. Larwom szczególnie odpowiadają miejsca zabrudzone lub przepocone, fałdy, szwy i załamania materiałów. Jaja są składane na materiałach pochodzenia zwierzęcego: wełnie, futrach lub skórach, pierzu, piórach. Z jaj wykluwają się larwy, które w miejscu żerowania otaczają się filcowatym, białym oprzędem i pozostają tam do momentu przepoczwarczenia się lub zjedzenia wszystkiego dookoła. Larwy są bardzo żarloczne. Natomiast dorosły mól nie wyrządza szkód, gdyż sam nie pobiera pokarmu.

Kołatek domowy (Anobium Punctatum)
W drewnie drzew iglastych i liściastych: w meblach, rzeźbach, ramach obrazów i różnorodnych konstrukcjach budowlanych. Najdogodniejsze warunki do rozwoju mają w piwnicach i innuch chłodnych, ale wilgotnych pomieszczeniach, natomiast nie zadomawiają się na strychach oraz w pomieszczeniach z centralnym ogrzewaniem (jest tam zbyt sucho). Kołatek uszkadza drewno o podwyższonej wilgotności, przede wszystkim belki przyziemne, legary i podłogi. Atakuje również meble, rzeźby i inne wyroby z drewna. Może rozwijać się także w bardzo starych wyrobach z drewna i dlatego jest groźnym szkodnikiem wszelkich eksponatów muzealnych. Pomimo że rozwój kołatków w starym drewnie trwa dłużej niż w krótko użytkowanym, to jednak chrząszcze te chętniej składają jaja w starym. Prawdopodobnie przywabia je zapach odchodów larw ze starych chodników.

Spuszczel pospolity (Hylotrupes Bajulus)
W całej Europie. Lubi miejsca dobrze nasłonecznione i ciepłe, a więc strychy, dachy i południowe ściany budynków. W Europie jest to najgroźniejszy szkodnik budowli drewianych, słupów trakcji elektrycznej i ogrodzeniowych, pali mostowych i portowych. Atakuje drewno drzew iglastych i rozwija się w nim, niszcząc konstrukcje górnych, bardziej nasłonecznionych partii budynkow.

Szrotówek kasztanowcowiaczek (Cameraria ohridella)
Zasiedla stare jak i młode drzewa Kasztanowca białego, głównie w parkach, ogrodach i na cmentarzach, a także wzdłuż dróg. Rozprzestrzenia się niezmiernie szybko. Jest bardzo groźny ponieważ żerując w liściach niszczy ich miękisz, a przez to aparat fotosyntezy. Bardzo je osłabia, co powoduje, że jest ono bardziej podatne i narażone na inne choroby. Ten niewielki motyl składa jaja na liściach Kasztanowca, na których żerują jego larwy. Pierwsze miny pojawiają się w połowie maja, na dolnych gałęziach, potem coraz wyżej, a całkowite zniszczenie liści przez gąsienice drugiego lęgu ma miejsce już w sierpniu. Szkodliwość szrotówka polega na zmniejszeniu powierzchni asymilacyjnej liści. Gąsienice I stadium zjadają górną warstwę komórek miękiszowych liścia tworząc mały, okrągły chodnik o średnicy 1-3 mm tzw. minę. Gąsienice III stadium żerowisko silnie powiększają, a mina larwy IV stadium zajmuje powierzchnię 4-8 cm2 pomiędzy nerwami bocznymi i osiąga długość 3-4 cm. Pierwsze miny na liściach pojawiają się w połowie maja, a całkowite zniszczenie liści przez gąsienice II pokolenia ma miejsce już w sierpniu. Wynikiem jego działalności jest skrócenie przyrostów pędów i zmniejszenie wielkości owoców lub całkowity brak owocowania. Prawdopodobnie krótkotrwała defoliacja drzew nie będzie powodem ich zamierania, ale wczesne pozbawienie drzew liści przez kolejne kilka lat może do tego doprowadzić. Przyspieszenie opadanie liści o 1-1,5 miesiąca następuje wówczas, jeżeli drzewo utraci więcej niż 90% powierzchni asymilacyjnej.