Muchy
Szarobrązowa mucha domowa (Musca Domestica) występuje często w pomieszczeniach gospodarczych i hodowlanych, w pobliżu śmietników, gnojowników i wszędzie tam, gdzie resztki pokarmowe nie są odpowiednio zabezpieczone. Mniejsza od muchy domowej ciemnoszara mucha fannia (Fannia Canicularis) występuje najliczniej jesienią w pomieszczeniach mieszkalnych i inwentarskich. Bolimuszka (Stomoxys Calcitrans), posiadająca kłujkę przylatuje do mieszkań z zabudowań gospodarskich lub stajni.    Wszędobylska mucha chętnie siada na odchodach ludzkich lub bydlęcych, zbierając przy tym na owłosionym ciele tysiące bakterii, które następnie może pozostawić na produktach żywnościowych (np. na mięsie, warzywach, owocach, słodyczach), a stąd już krótka droga do zakażenia człowieka i zatruć pokarmowych (salmonellozy). Muchy mogą także przenosić groźne choroby zakaźne, jak: dur brzuszny, czerwonkę, gruźlicę chorobę Heinego-Medina oraz niektóre schorzenia grzybicze i pasożytnicze. Bolimuszka podejrzana jest o zakażanie tularemią i wąglikiem. Granatowoniebieska, duża, krępa mucha plujka (Calliphora Vicina) zanieczyszcza żywność. Może rozwijać się w ranach powodując muszyce. Zielonkowoubarwiona mucha zielona (Lucilla Sericata) może składać jaja w ranach, a także w otworach nosowych, usznych lub fałdach skóry ludzi i zwierząt.
Komary (Culicidae)
W lasach, zagajnikach śródpolnych, parkach, ogrodach, tj. wszędzie tam, gdzie jest duża wilgotność powietrza. W Polsce żyje ponad 50 gatunków komarów.    Ukłucia komarów mogą powodować miejscowe odczyny zapalne skóry, silne swędzące obrzęki i zaczerwienienia, czasami bąble. Komary prznoszą - ale zdarza się to rzadko - takie choroby, ,jak tularemia oraz zapalenie opon mózgowych i rdzenia, a niektóre widliszki także malarię.
Meszki (Simulidae)
Dorosłe owady przebywają w pobliżu wód płynących.    Samice wyposażone w kłujkę atakująludzi i zwierzęta często podczas dnia, w pełnym słońcu. Ukłucia meszek są bardziej bolesne od ukłuć komarów i pozostawiają wyraźny krwawiący ślad. Mogą też powodować obrzęki i gorączkę. U zwierząt, np. bydła na pastwiskach, narażone na ujkłucia są zwłaszcza okolice oczu, pyska, nbozdrzy, odbytu i narządów płciowych. Toteż w porze aktywności meszek przy dużej ich agresywności niewskazane jest wyprowadzanie zwierząt z pomieszczeń. Krowy pokłute przez te owady dają mbniej mleka, a drób gorzej się niesie. Przy znacznej agresywności owadów zaatakowane zwierzęta giną wskutek ubytku krwi, działania jadu powodującego zmiany skórne i zaburzenia oddechowe (obrzęki płuc). Zespół tych objawów nazywamy hararą.
Osa (Vespa Germanica)
Swoje gniazda osy umieszczeją pod belkowaniem dachów, na strychach, w starych ulach, na drzewach, w dziuplach lub nawet w ziemi (zależnie od gatunku). Do naszych domów przylatują zwabione zapachem dojrzałych, często fermentujących owoców, gotowanych potraw, słodyczy, odpadków kuchenncyh i mięsa. Odżywiają się pokarmem roślinnym i zwierzęcym; mogą pożerać inne gartunki owadów, np. muchy. Te bardzo dokucziwe owady często spotyka się w sklepach, ,na targowiskach, w obejściach gospodarskich i kuchniach.    Ukłucia os powodują piekący, silny ból, miejscowe odczyny zapalne, a nawet zatrucia całego organizmu. Osy, w odróżnieniu od pszczół, ,podczas ataku nie tracą żądła. Ich jad, podobnie jak pszczół, ma kwaśny odczyn, aromatyczny zapach i gorzki smak. Pszczxególne jego składniki, a jest ich kilkanaście, działają silnie toksycznie, hemolitycznie i powodują silny ból. Przypuszcza się, że około 2% ludzi uczula się na jad już po pojedynczym ukłuciu, którego podstawowymi objawami są: ból w miejscu użądlenia, szybko rozprzestrzeiajacy się obrzęk (szczególnie silny przy ukłuciu w twarz), stany zapalne. U dzieci może wystąpić gorączka i pokrzywka. Do objawów miejscowych dołączają się niekiedy objawy ogólne, jak porażenie i skurcze mięśni, krwawienia z dziąseł i nosa, nudności, obniżenie wydolności nerek i zaburzenia pracy serca. Najbardziej niebezpieczne sa ukąszenia w usta, szyję, gardło, język, krtań, doprowadzają do groźnego obrzęku nagłośni. Gdy osa wprowadzi jad bezpośrednio do żył, nie pojawiają się żadne objawy miejscowe, poszkodowany odczuwa natomuiast zawroty glowy, osłabienie, nudności, oziębienie ciała i ma przyśpieszony oddech. Człowiek - w zależności od cech osobniczych - silniej lub słabiej reaguje na ukąszenia os. Użądlenia są niebezpieczne zwłaszcza dla osób cierpiących na alergie - w skrajnych przypadkach mogą doprowadzić nawet do śmierci. Osy wyrządzają też szkody w sadach - uszkadzają owoce, powodując ich gnicie.
Szerszeń (vespa crabro)
Gnieździ się w dziuplach drzew, czasmai na strychach, pod okapami starych, opuszczonych budybków, bardzo rzadko pod ziemią. Buduje gniazda wielkości ludzkiej głowy, składające się z wielu plastrów.    Szerszenie są aktywne całą dobę, mogą atakować więc nie tylko za dnia, ale i nocą. Pokłucie przez szerszenie, związane z wprowadzeniem dużej (proporcjonalnej do rozmiarów owada) ilości jadu, może być bardzo niebezpieczne. Jad szerszeni silnie poraża świnki morskie (padają już po kilku godzinach) i ptaki. Szerszenie mogą też niszczyć drzewa, obgryzając ich korę. Silnie uszkodzone gałęzie obumierają w następnym roku.